Η μετάδοση τραγικών γεγονότων οφείλει να διέπεται από μέτρο, υπευθυνότητα και σεβασμό στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Η ενημέρωση της κοινής γνώμης πρέπει να περιορίζεται στα αναγκαία και επιβεβαιωμένα στοιχεία, όχι σε έναν ατέρμονο κύκλο εικόνων, εικασιών και πρόωρης απόδοσης ευθυνών.

Στις ευρωπαϊκές έννομες τάξεις, η αναμετάδοση εικόνων και βίντεο από τη στιγμή μιας σύγκρουσης αποφεύγεται συστηματικά. Δεν προσφέρει πληροφορία. Προσβάλλει την ιδιωτικότητα των θυμάτων και ανακυκλώνει το τραύμα. Το είδαμε στα Τέμπη, το βλέπουμε δυστυχώς και τώρα, τόσο στη χθεσινή τραγική απώλεια των φιλάθλων του ΠΑΟΚ όσο και στην τραγωδία στο εργοστάσιο «ΒΙΟΛΑΝΤΑ».  

Στο ίδιο πλαίσιο, κατέστη αναγκαία και η εξώδικη παρέμβαση μας προς τηλεοπτικούς σταθμούς και ειδησεογραφικούς ιστοτόπους, προκειμένου να διακοπεί ο δημόσιος διάλογος και οι εικασίες γύρω από τον θάνατο του Διοικητή της Πυροσβεστικής. Η συνεχιζόμενη προβολή και ο ατεκμηρίωτος σχολιασμός πλήγωναν ευθέως την οικογένεια του, προσβάλλοντας τη μνήμη ενός ανθρώπου που υπηρέτησε το καθήκον.  

Η κοινωνία κατακλύζεται από «ειδικούς», ψηφιακές αναπαραστάσεις και ένα κυνήγι δηλώσεων από τραγικές φιγούρες συγγενών. Όμως, οι συγγενείς δε χρωστούν στην κοινωνία να βιώνουν κάθε λεπτό, δημόσια και επαναλαμβανόμενα, τον πόνο τους σε ζωντανή μετάδοση.

Η Δικαιοσύνη θέλει χρόνο και το πένθος σιωπή.

Η υπερπροβολή δεν υπηρετεί την αλήθεια, υπηρετεί την τηλεθέαση. Η αναζήτηση των αιτιών και η απόδοση ευθυνών απαιτούν νηφαλιότητα και ανήκουν αποκλειστικά στις αρμόδιες αρχές. Ο σεβασμός προς τα θύματα δεν είναι επικοινωνιακή επιλογή. Είναι θεσμική και ηθική υποχρέωση μιας δημοκρατικής κοινωνίας.

Κώστας Παρηγόρης
Δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω